Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 691

เล่ม มมร. 71 หน้า 691 ข้อ 264
เตลมักขยิเถราปทานที่ ๒ (๒๖๒) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยการทาน้ำมัน [๒๖๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ประเสริฐ กว่านระนิพพานแล้ว ในกาลนั้น เราเอาน้ำมันทาที่ไพรทีแห่ง โพธิพฤกษ์. ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ทาน้ำมันใดในกาลนั้น ด้วย การทาน้ำมันนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการทา น้ำมัน. ในกัปที่ ๒๔ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอม- กษัตริย์พระนามว่า สุฉวี ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มี พละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเตลมักขิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบเตลมักขิยเถราปทาน ๒๖๒. อรรถกถาเตลมักขิยเถราปทาน อปทานที่ ๒ มีเนื้อความปรากฏชัดแล้วทั้งหมดแล. จบอรรถกถาเตลมักขิยเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka