พระไตรปิฎก

อปทานิยเถราปทานที่ ๗ (๒๘๗) ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ [๒๘๙] เรามีใจเลื่อมใส ได้สรรเสริญบุพจรรยาของพระสุคต เจ้าทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง และได้ถวายบังคม พระบาทด้วยเศียรเกล้า และด้วยมือทั้งสองของตน. ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้สรรเสริญบุพจรรยาของ พระสุคต ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ สรรเสริญ. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบอปทานิยเถราปทาน สัตตาหปัพพชิตเถราปทานที่ ๘ (๒๘๘) ว่าด้วยผลแห่งการบวช [๒๙๐] พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี อันมหาชนสักการะนับถือ ในกาลก่อนเราถึงความวิบัติ แตก จากญาติ ด้วยความใคร่ในสัตถุศาสนา เราจึงเข้าบวชใน ศาสนาเพื่อระงับความวิบัติ ยินดีอยู่ในการบวช ๗ วัน.