Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 733

เล่ม มมร. 71 หน้า 733 ข้อ 293
จิตกปูชกวรรคที่ ๓๐ จิตกปูชกเถราปทานที่ ๑ (๒๙๑) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ต่าง ๆ [๒๙๓] ในกาลนั้น เราเป็นพราหมณ์ มีนามชื่อว่า อชิตะ เราประสงค์จะทำการบูชา จึงรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ ไว้. เราได้เห็นจิตกาธารของพระพุทธเจ้า พระนามว่า สิขี ผู้ เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกอันรุ่งเรืองอยู่ จึงนำเอาดอกไม้นั้นมา บูชาที่จิตกาธาร. ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยดอกไม้ใด ด้วยการ บูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา. ในกัปที่ ๒๗ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมมนุษย์ ๗ ครั้ง ทรงพระนามว่า สุปัชชลิตะ มีพละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบจิตกปูชกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka