Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 759

เล่ม มมร. 71 หน้า 759 ข้อ 310
อนุเลปทายกเถราปทานที่ ๘ (๓๐๘) ว่าด้วยผลแห่งการฉาบสี [๓๑๐] เราได้เห็นพระสาวกของพระพุทธเจ้า พระนามว่า อัตถ- ทัสสี ผู้เป็นมุนี เราได้เข้าไปหาท่านซึ่งกำลังทำนวกรรมอยู่ ที่สีมา และเมื่อนวกรรมสำเร็จแล้ว เราได้ให้การไล้ทา (เราได้ให้สีสำหรับทา) เรามีจิตเลื่อมใสใสมนัสในพระผู้เป็น บุญเขตอันยอดเยี่ยม. ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการฉาบทาสี. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอนุเลปทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบอนุเลปทายกเถราปทาน ๓๐๘. อรรถกถาอนุเลปทายกเถราปทาน พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๘ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า นิฏฺิเต นวกมฺเม จ ความว่า เมื่อนวกรรมที่สีมาดำเนิน ไปเสร็จสิ้นลงแล้ว. อนุเลปมทาสหํ ความว่า เราได้ให้การไล้ทาด้วย ปูนขาวในภายหลัง, คือใช้ปูนขาวฉาบทาทับ. จบอรรถกถาอนุเลปทายกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka