พระไตรปิฎก

อุทกปูชกเถราปทานที่ ๒ (๓๓๒) ว่าด้วยผลแห่งการถวายน้ำ [๓๓๔] ข้าพระองค์ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีรรณดังทอง เสด็จไปในอากาศ เหมือนดังไฟลุกโพลง เหมือนดวง อาทิตย์. ข้าพระองค์จึงเอาฝ่ามือกอบน้ำโยนขึ้นไปในอากาศ พระ- พุทธเจ้าผู้มหาวีระ ทรงประกอบด้วยพระกรุณา เป็นฤาษี ทรงรับแล้ว. พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรงทราบความดำริของข้าพระองค์ จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า ด้วยการถวายน้ำ และด้วยการยังปีติให้เกิดขึ้น ท่าน จะไม่ต้องเข้าถึงทุคติเลย แม้ตลอดแสนกัป. ข้าแต่พระองค์ผู้จอมสัตว์เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐ กว่านระ ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและแพ้แล้ว บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว. ในกัปที่ ๖๕๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ครั้ง มีพระ- นามว่า สหัสสราช มีสมุทรสาครสี่เป็นที่สุด เป็นใหญ่กว่าชน. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.