Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 808

เล่ม มมร. 71 หน้า 808 ข้อ 340
ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วย กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระติณกุฏิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบติณกุฏิทายกเถราปทาน อุตตเรยยทายกเถราปทานที่ ๘ (๓๓๘) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้า [๓๔๐] ในกาลนั้น เราเป็นพราหมณ์ผู้เล่าเรียน ทรงจำมนต์ รู้จบไตรเพท อยู่ในนครหังสวดี. เวลานั้น เราแวดล้อมด้วยพวกศิษย์ของตน เป็นคนมี ตระกูล ศึกษาดี ออกไปจากนคร เพื่อต้องการจะรดน้ำ. พระชินเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลภ ทรงรู้ จบมนต์ทั้งปวง เสด็จเข้ามายังพระนคร พร้อมกับพระขีณาสพ หลายพัน. เราเห็นพระองค์มีพระรูปงามยิ่งนัก ไม่หวั่นไหวเหมือนเขา ทำ (หล่อ) ไว้ แวดล้อมด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย ครั้นแล้ว ได้ยังจิตให้เลื่อมใส เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka