Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 823

เล่ม มมร. 71 หน้า 823 ข้อ 349
ปทุมปูชกเถราปทานที่ ๗ (๓๔๗) ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา [๓๔๙] มีภูเขาชื่อว่าโรมสะ อยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ ก็เวลา นั้นพระพุทธเจ้าพระนามว่า โสภิตะ ประทับอยู่ ณ ที่แจ้ง. เราออกจากที่อยู่มากั้นดอกบัวหลวง (บังแดด) ถวาย ครั้น กั้นอยู่วันหนึ่งแล้ว จึงกลับมาสู่ที่อยู่อีก. ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้า ด้วยดอก ไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปทุมปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบปทุมปูชกเถราปทาน จบภาณวารที่ ๑๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka