Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 907

เล่ม มมร. 71 หน้า 907 ข้อ 394
ช่างเหล็กก็ดี ช่างทองก็ดี ช่างดีบุกและช่างทองแดงก็ดี ล้วนมีจิตเลื่อมใสโสมนัส ได้พากันประพฤติปูคธรรม. ลูกจ้างก็ดี ช่างซักรีดก็ดี ทาสและกรรมกรก็ดี เป็น อันมาก ได้พากันประพฤติปูคธรรมตามกำลังของตน ๆ. คนตักน้ำขายก็ดี คนขนไม้ก็ดี ชาวนาก็ดี คนเกี่ยวหญ้า ก็ดี ได้พากันประพฤติปูคธรรมตามกำลังของตน ๆ. คนขายดอกไม้ คนขายพวงมาลัย คนขายใบไม้และคน ขายผลไม้ ได้พากันประพฤติปูคธรรมตามกำลังของตน ๆ. หญิงแพศยา นางกุมภทาสี คนขายขนม และคนขาย ปลา ได้พากันประพฤติปูคธรรมตามกำลังของตน ๆ. เราทั้งหมดนี้มาประชุมร่วมเป็นพวกเดียวกันแล้ว จักทำ บุญกุศล ในพระพุทธเจ้าผู้เป็นเขตบุญอย่างยอดเยี่ยม. ญาติเหล่านั้นฟังคำของข้าพระองค์แล้ว ร่วมกันเป็นคณะ ในขณะนั้นกล่าวว่า พวกเราควรให้สร้างโรงฉันอันทำอย่าง สวยงามถวายแก่ภิกษุสงฆ์. ข้าพระองค์ให้สร้างโรงฉันนั้นสำเร็จแล้ว มีใจเบิกบาน ยินดี แวดล้อมด้วยญาติทั้งหมดนั้น เข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธ- เจ้า. ครั้นเข้าเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนาถะของโลกผู้ประเสริฐ กว่านระ ถวายบังคมแทบพระบาทของพระศาสดา ได้กราบทูล ว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka