Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 923

เล่ม มมร. 71 หน้า 923 ข้อ 396
ด้วยการถวายน้ำผึ้ง และด้วยการลาดหญ้าถวายนี้ ผู้นั้น จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอดสามหมื่นกัป ในสามหมื่นกัป พระศาสดามีพระนามชื่อว่าโคดม ทรงสมภพในวงศ์พระเจ้า โอกกากราช จักเสด็จอุบัติในโลก. ผู้นั้นจักเป็นทายาทในธรรมของพระศาสดาพระองค์นั้น จัก เป็นโอรสอันธรรมนิรมิต จักกำหนดรู้อาสวะทั้งปวง เป็น ผู้ไม่มีอาสวะแล้ว นิพพาน. เมื่อเราจากเทวโลกมาในมนุษยโลกนี้ ถือปฏิสนธิใน ครรภ์มารดา เมล็ดฝนน้ำผึ้งได้ตกปกปิดแผ่นดินด้วยน้ำผึ้ง. แม้ในขณะเมื่อเราคลอดจากครรภ์นั้น ฝนน้ำผึ้งก็ตกให้ แก่เรา เต็มเปี่ยมหม้อตลอดกาลเป็นนิตย์ เมื่อเราออกจาก เรือนบวชเป็นบรรพชิตแล้ว ย่อมได้ข้าวและน้ำ นี้เป็นผล แห่งการถวายน้ำผึ้ง. เราเกิดในเทวดาและมนุษย์ เป็นผู้บริบูรณ์ด้วยกามทั้งปวง ได้บรรลุความสิ้นอาสวะเพราะการถวายน้ำผึ้งนั้นแล. เมื่อฝนตกแล้ว หญ้างอกยาว ๔ นิ้ว เมื่อต้นไม้ในแถว ฝั่งน้ำมีดอกบานสะพรั่ง เราผู้ไม่มีอาสวะเป็นสุขอยู่เป็นนิตย์ ในเรือนว่างเปล่า ที่มณฑปและโคนไม้. เราก้าวล่วงภพเหล่าใด คือภพในท่ามกลาง ภพเบื้องบน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka