Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 930

เล่ม มมร. 71 หน้า 930 ข้อ 398
เราจึงรีบกลับอาศรม ในสำนักของพวกศิษย์เรา ขณะนั้น เราปรึกษาศิษย์ว่า เราต้องการทำยา. ศิษย์ทั้งหมดผู้มีความเคารพ รับคำของเราแล้วร่วมประชุม กันเพราะเคารพในเราผู้เป็นครู. เรารีบขึ้นไปบนภูเขาเก็บยาทุกสิ่งมาปรุง ได้ปรุงเป็นยา ต้มแล้ว รินเอาน้ำยามาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ. เมื่อพระมหาวีระผู้สัพพัญญู เป็นนายกของโลก เสียแล้ว โรคลมของพระสุคตเจ้าผู้แสวงหาคุณยิ่งใหญ่ก็สงบลงฉับพลัน. พระพุทธเจ้าพระนามว่า อโนมทัสสี ผู้มียศมาก ทรงเห็น ความกระวนกระวายสงบแล้ว ประทับนั่งบนอาสนะของ พระองค์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดได้ถวายยาแก่เรา และระงับโรคของเราได้ เราจัก พยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอดแสนกัป ผู้นั้นจักบันเทิง อยู่ในเทวโลกนั้น อันมีดนตรีประโคมอยู่ทุกเมื่อ. มาใส่มนุษยโลกแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิราช ๑,๐๐๐ ครั้ง. ใน ๕๕ กัป จักได้เป็นกษัตริย์พระนามว่า อโนมิ ทรง ชนะวิเศษ มีสมุทรสาคร ๔ เป็นขอบเขต เป็นใหญ่ในชมพู- ทวีป. เป็นพระเจ้าจักรพรรดิสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพล มาก จักยังดาวดึงส์ให้กระฉ่อนแล้ว จักเสวยความเป็นใหญ่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka