Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 943

เล่ม มมร. 71 หน้า 943 ข้อ 401
สัพพทายกเถราปทานที่ ๙ (๓๙๙) ว่าด้วยผลแห่งการถวายทานทุกสิ่งทุกอย่าง [๔๐๑] ภพของเราหยั่งลงถึงมหาสมุทร ตกแต่งดีแล้ว สระ โบกขรณี ตกแต่งสวยงาม มีนกจากพรากส่งเสียงร้องอยู่. ดารดาษด้วยบัวขม บัวเผื่อน บัวหลวงและอุบล ในสระ นั้นมีน้ำไหล มีท่าน้ำราบเรียบ น่ารื่นรมย์ใจ. มีปลาและเต่าชุกชุม มีเนื้อต่าง ๆ ลงกินน้ำ มีนกยูง นกกระเรียนและนกดุเหว่าเป็นต้นร่ำร้องด้วยเสียงไพเราะ นก เขา นกเป็ดน้ำ นกจากพราก นกกาน้ำ นกต้อยตีวิด นก สาลิกา นกค้อนหอย นกโพระดก หงส์ นกกระเรียน นก แสก ช้างตระกูลปิงคลา เที่ยวอยู่มากมาย สระโบกขรณี สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีแก้วมณี ไข่มุกและทราย. ต้นไม้ทั้งหลายเป็นสีทองทั้งหมด มีกลิ่นหอมต่าง ๆ ฟุ้ง ขจรไป ส่องภพของเราให้สว่างไสวตลอดกาลทั้งปวง ทั้ง กลางวันกลางคืน. นักดนตรีหกหมื่น ประโคมอยู่ทั้งเวลาเย็นเวลาเช้า หญิง ๑,๖๐๐ คนห้อมล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ. เราออกจากภพแล้ว ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่า สุเมธ ผู้นำของโลก มีจิตเลื่อมรสโสมนัส ได้ถวายบังคมพระองค์ ผู้มียศมาก.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka