พระไตรปิฎก

มัญจทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๔๒๐) ว่าด้วยผลแห่งการทำเตียงถวาย [๑๐] เมื่อพระพุทธเจ้าผู้นำโลก พระนาม ว่าสิทธัตถะ ผู้ประกอบด้วยพระกรุณา ปรินิพพาน แล้ว เธอปาพจน์มีความแพร่หลาย อันเทวดา และมนุษย์สักการะแล้ว ในครั้งนั้น เราเป็นคนจัณฑาล ทำเก้าอี้ และตั่ง เลี้ยงชีพด้วยการงานนั้น เลี้ยงดูเด็ก ๆ ก็ด้วยการงานนั้น เราเลื่อมใสแล้ว ทำเก้าอี้ยาวเป็นอย่างดี ด้วยมือทั้งสองของตน แล้วได้เข้าไปถวายแก่ พระภิกษุสงฆ์ด้วยตนเอง ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วย ความตั้งเจตนานั้นไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป ยังดาวดึงสพิภพ เราไปสู่เทวโลก บันเทิงอยู่ในหมู่ไตรทศ ที่นอนมีราคามาก ย่อมเกิดตามความปรารถนา เราได้เป็นจอมเทพเสวยรัชสมบัติในเทว- โลก ๕๐ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ๘๐ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้าประเทศราช อันไพบูลย์ โดยคณนานับมิได้ เราเป็นผู้ถึงความสุข มียศ นี้เป็นผลแห่งการถวายเตียงนอน