พระไตรปิฎก

เอกทุสสทายกเถราปทานที่ ๒ (๔๒๒) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าเป็นพุทธบูชา [๑๒] เราเป็นคนเกี่ยวหญ้าขายอยู่ใน พระนครหังสวดี เลี้ยงชีพด้วยการเกี่ยวหญ้า เลี้ยงดูเด็ก ๆ ด้วยการเกี่ยวหญ้านั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้รู้จบ ธรรมทั้งปวง เป็นนายของ เสด็จอุบัติขึ้น กำจัดความมืดมนให้พินาศ ครั้งนั้น เรานั่งอยู่ในเรือนของตน คิด อย่างนี้ว่า พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นแล้วในโลก ไทยธรรมของเราไม่มี เรามีแต่ผ้าสาฎกผืนเดียวนี้ ไม่มีใครจะให้เรา การถูกต้องนรกนำความทุกข์ มาให้ เราจะปลูกฝังทักษิณา ครั้นคิดได้เช่นนี้แล้ว เราจึงได้ยังจิตของ เราให้เลื่อมใส ได้ถือผ้าผืนหนึ่งไปถวายแด่พระ- พุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ครั้นถวายผ้าแล้วประกาศเสียงก้องว่า ข้าแต่พระมหามุนีวีระเจ้า ถ้าพระองค์เป็น พระพุทธเจ้า ก็ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้ ข้ามด้วยเถิด พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรง รู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เมื่อจะทรง