Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 49

เล่ม มมร. 72 หน้า 49 ข้อ 19
ก็เราสิ้นกำลังเพราะพยาธิอย่างหนัก เรา นึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ก่อพระสถูปอัน อุดมที่หาดทราย ครั้นแล้ว เป็นผู้จิตยินดี มีใจโสมนัส เรี่ยรายดอกกะดึงทองลงโดยพลัน เราบำเรอพระ สถูปของพระพุทธเจ้า พระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่ ด้วยใจอันเลื่อมใสนั้น ปานดังบำเรอพระ พุทธเจ้าเฉพาะพระพักตร์ เราไปสู่เทวโลกแล้ว ได้ความสุขอัน ไพบูลย์ ในเทวโลกนั้น เรามีผิวพรรณปานทองคำ นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เทพนารีของเรามีประมาณ ๘๐ โกฏิ ประดับประดาสวยงาม บำรุงเราอยู่ทุกเมื่อ นี้เป็น ผลแห่งพุทธบูชา นักดนตรี ๖ หมื่น กับ กลอง ตะโพน สังข์ บัณเฑาะว์ มโหระทึก บรรเลงอย่าง ไพเราะในเทวโลกนั้น ช้างกุญชรตระกูลมาตังคะแตกมัน ๓ ครั้ง อายุ ๖๐ ปี ๘๔,๐๐๐ เชือก ประดับสวยงามคลุมด้วย ตาข่ายทอง ทำการบำรุงเรา ความเป็นผู้บกพร่อง ในพลกายและที่๑อยู่ ไม่มีแก่เรา เราเสวยผลของดอกกะดึงทอง ได้เสวย ราชสมบัติในเทวโลก ๕๘ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้า ม.ยุ. คเช ช้างศึก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka