Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 51

เล่ม มมร. 72 หน้า 51 ข้อ 20
พินิจ ยินดีในณาน เป็นมุนี เข้าสมาบัติ สำรวม อินทรีย์ จึงเอากระโหลกน้ำเต้าตักน้ำเข้าไปเผา พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ล้างพระบาทของ พระพุทธเจ้าแล้วถวายกระโหลกน้ำเต้า และพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ได้ทรงบังคับว่า ท่านจงเอากระโหลกน้ำเต้านี้ ตักน้ำมาวางไว้ที่ใกล้ ๆ เท้าของเรา เรารับสนองพระพุทธดำรัสว่า สาธุ แล้ว เอากระโหลกน้ำเต้ามาวางไว้ใกล้พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด เพราะความเคารพต่อพระศาสดา พระศาสดาผู้ทรงมีความเพียรใหญ่ เมื่อ จะทรงยังจิตของเราให้ดับสนิท ได้ทรงอนุโมทนา ว่าด้วยการถวายน้ำเต้านี้ ขอความดำริของท่าน จงสำเร็จ ในกัปที่ ๑๕ แต่กัปนี้ เรารื่นรมย์อยู่ใน เทวโลก ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ๓๓ ครั้ง จะเป็นกลางวันหรือกลางคืนก็ตาม เมื่อ เราเดินหรือยืนอยู่ คนทั้งหลายถือถ้วยทองยืนอยู่ ข้างหน้าเรา เราได้ถ้วยทองเพราะการถวายกระโหลก น้ำเต้าแด่พระพุทธเจ้า สักการะที่ทำไว้ในท่าน ผู้คงที่ทั้งหลาย ถึงจะน้อยก็ย่อมเป็นของไพบูลย์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka