พระไตรปิฎก

พระวาจาไพเราะเหมือนนกการะเวก เป็น นาถะของโลก มีพระสุรเสียงกังวาลประหนึ่งเสียง พรหม ผู้เสด็จมาด้วยประการนั้น ถอนพระองค์ ขึ้นมาจากมหันตทุกข์ ในเมื่อโลกปราศจากผู้แนะนำ ทรงแสดงธรรมที่ปราศจากธุลี นำสัตว์ ออกจากโลก เราได้เห็นแล้ว ได้ฟังธรรมของ พระองค์ จึงออกบวชเป็นบรรพชิต ครั้นเราบวชแล้วในกาลนั้น คิดถึงคำ สอนของพระชินเจ้า ถูกความเกี่ยวข้องบีบคั้น จึง ได้อยู่เสวยในป่าที่น่ารื่นรมย์แต่ผู้เดียวเท่านั้น การที่เรามีกายหลีกออกมาได้ เป็นเหตุ แห่งการหลีกออกแห่งใจของเราผู้เห็นภัยในความ เกี่ยวข้อง เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกวิหาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบเอกวิหาริยเถราปทาน