พระไตรปิฎก

เราทำกุศลกรรมอันมีความสุขเป็นผล มี ความสุขเป็นกำไรแล้ว เป็นผู้ประกอบด้วยบุญ กรรม ได้ไปสู่สวรรค์ในชั้นดาวดึงส์ เมื่อเราผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยบุญกรรม อยู่ในดาวดึงส์นั้น ตั่งทองย่อมเกิดแก่เราผู้ยกเท้า ก้าวไปอยู่ นรชนเหล่าใดได้เข้าไปฟังใกล้ ๆ ทำ สักการะในพระพุทธเจ้าผู้เสด็จนิพพานแล้ว ได้ สุขอันไพบูลย์ นรชนเหล่านั้น ได้ลาภดีแล้ว แม้เราก็ได้สร้างกรรมไว้ดีแล้ว เราทำตั่ง สำหรับรองเท้าอันประกอบแล้วในการค้าขาย จึง ได้ตั่งทอง เราเหยียบไปบนตั่งทองในทิศที่ไปด้วย กิจบางอย่าง นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม ในกัปที่สามหมื่น เราได้ทำกรรมใดใน กาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น ผลแห่งตั่งสำหรับรองเท้า เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. จบปาทปีฐิยกเถราปทาน