Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 76

เล่ม มมร. 72 หน้า 76 ข้อ 40
โพธิฆรการกเถราปทานที่ ๑๐ (๔๕๐) ว่าด้วยผลแห่งการสร้างเรือนไม้โพธิ์ [๔๐] เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ใช้ คนทำเรือนไม้โพธิ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็น ใหญ่กว่าสัตว์ผู้คงที่ พระนามว่าสิทธัตถะ เราเข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต อยู่ในเรือนแก้ว หนาว ร้อน หรือลม มิได้ถูกต้องตัวเราเลย ในกัปที่ ๖๔ แต่กัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้า จักรพรรดิ วิสสุกรรมเทพบุตรได้เนรมิตนครชื่อ กาสิกะ ยาว ๑๐โยชน์ กว้าง ๘ โยชน์ให้เรา ใน นครนั้นไม่มีไม้ เครือเถา และดินเหนียวเลย วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตปราสาทชื่อ มงคล ยาวโยชน์หนึ่ง กว้างครึ่งโยชน์ ให้เรา เสาปราสาท ๘๔,๐๐๐ ต้น ล้วนเป็นทองคำ พื้นสำเร็จด้วยแก้วมณี หลังคาเป็นเงิน เรือนสำเร็จด้วยทองนี้ เราได้อยู่ครอบ ครองมาแล้ว นี้เป็นผลแห่งการให้เรือนเป็นทาน เราได้เสวยผลทั้งปวงนั้น ในภพทั้งที่เป็น ของเทวดาและมนุษย์ วันนี้เราบรรลุนิพพานอัน เป็นบทสงบระงับ ไม่มีบทใดจะยิ่งกว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka