Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 82

เล่ม มมร. 72 หน้า 82 ข้อ 46 47
วนโกรัณฑิยเถรปทานที่ ๖ (๔๕๖) ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกหางช้าง [๔๖] เราถือดอกหางช้างป่ามาบูชา พระผู้มี พระภาค พุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ ประเสริฐสุดกว่าโลก ผู้คงที่ ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้เราได้เอาดอกไม้ใด บูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น ผลแห่งพุทธบูชา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวนโกรัณฑิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบวนโกรัณฑิยเถราปทาน จบภาณวารที่ ๒๐ เอกฉัตติยจเถราปทานที่ ๗ (๔๕๗) ว่าด้วยผลแห่งการกั้นร่มถวายพระพุทธเจ้า [๔๗ ] แผ่นดินร้อนดังเพลิง แผ่นดิน ดุจมีเถ้ารึงไหล พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ เสด็จจงกรมอยู่ที่กลางแจ้ง เรากั้นร่มขาวเดินทางไปได้เห็นพระสัม- พุทธเจ้าเข้าที่กลางแจ้งนั้น แล้วเกิดควานคิดขึ้นว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka