พระไตรปิฎก

นิมิตพยากรณิยเถราปทานที่ ๑๐ (๔๗๐) ว่าด้วยผลแห่งการพยากรณ์นิมิต [๖๐] ครั้งนั้น เราได้เข้าไปป่าหิมวันต์ บอกมนต์ ศิษย์ ๕,๔๐๐ คนได้อุปัฏฐากเรา ศิษย์เหล่านั้นล้วนเป็นนักศึกษา รู้จบ ไตรเทพถึงความเต็มเปี่ยมในธรรมมีองค์ ๖ พวก เขาถือตัวจัดเพราะวิทยาของคน อยู่ในป่าหิมวันต์ เทพบุตรผู้มียศใหญ่ เป็นผู้มีสติสัมป- ชัญญะ จุติจากชั้นดุสิตอุบัติในครรภ์แห่งมารดา เมื่อพระสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้น หมื่น โลกธาตุก็หวั่นไหว คนตาบอดก็มองเห็นได้ ในเมื่อพระผู้นำเสด็จอุบัติขึ้น พื้นพสุธานี้ทั้งสิ้นสั่นสะเทือน ๖ ประการ มหาชนได้สดับเสียงกึกก้องแล้ว พากันแย้มสรวล ชนทั้งปวงประชุมกันแล้ว ได้พากัน ไป ยังสำนักของเรา ถามว่า พื้นพสุธานี้สั่นสะเทือน จักมีผลเป็นอย่างไร ครั้งนั้นเราได้พยากรณ์แก่เขาทั้งหลายว่า อย่ากลัวเลย ไม่มีภัยแก่ท่านทั้งหลาย ท่านทุกๆ คนจงเบาใจเถิด ความเกิดนี้ประกอบด้วยสุข ประโยชน์