พระไตรปิฎก

ศิษย์ทุกคนแบกคนโทน้ำ นุ่งหนังเสือ ทั้งเล็บ พวกเขาเต็มไปด้วยภาชนะคือชฎา พากัน ออกไปจากป่าใหญ่ในครั้งนั้น พวกเขามองดูประมาณชั่วแอก แสวงหา ประโยชน์อันสูงสุด เดินมาเหมือนลูกช้าง เป็น ผู้ไม่สะดุ้ง ประหนึ่งไกรสรสีหราช ฉะนั้น เขาทั้งหลายไม่มีความสะดุ้ง หมดความ ละโมภ มีปัญญา มีความประพฤติสงบ เมื่อ เสาะแสวงหาโมกขธรรม ได้พากันเข้าไปเฝ้า พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เราเกิดป่วยเจ็บขึ้นในประเทศประมาณ หนึ่งโยชน์ครึ่ง เราระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประ- เสริฐสุดแล้ว ตายที่ประเทศนั้น ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้สัญญาใด ในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้นเราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระพุทธสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ- การฉะนี้แล. จบพุทธสัญญกเถราปทาน