พระไตรปิฎก

มนุษย์และเทวได้สดับพระดำรัสของ พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ซึ่งจะหาใคร เสมอเหมือนมิได้แล้ว ต่างเป็นผู้เบิกบาน ประ- นมอัญชลีถวายนมัสการ เวลานั้น เราเป็นมาณพชื่อว่าเมฆะ เป็น นักศึกษา ได้สดับคำพยากรณ์อันประเสริฐของ สุเมธดาบส พระมหามุนี เราเป็นผู้คุ้นเคยในสุเมธดาบสผู้เป็นที่อยู่ แห่งกรุณา และได้บวชตามสุเมธดาบส ผู้เป็น วีรบุรุษนั้น ผู้ออกบวชอยู่ เป็นผู้สำรวมในพระปาติโมกข์และ อินทรีย์ ๕ เป็นผู้มีอาชีวะหมดจด มีสติ เป็น นักปราชญ์ กระทำตามคำสอนของพระพิชิตมาร เราเป็นอยู่เช่นนี้ ถูกปาปมิตรบางคน ชักชวนในอนาจาร ถูกกำจัดจากหนทางอันชอบ เป็นผู้ตกอยู่ในอำนาจแห่งวิตก ได้ หลีกไปจากพระศาสนา ภายหลังถูกมิตรอัน น่าเกลียดนั้น ชักชวนให้ฆ่ามารดา เรามีใจอันชั่วช้าได้ทำอนันตริยกรรมฆ่า มารดา เราจุติจากอัตภาพนั้นแล้วเกิดในอเวจี มหานรกอันแสนทารุณ