Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 165

เล่ม มมร. 72 หน้า 165 ข้อ 90
ปิยาลผลทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๕๐๐) ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกมะหาด [๙๐] เมื่อก่อนเราเป็นพรานเนื้อ ครั้งนั้น เราเที่ยวอยู่ในป่าใหญ่ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ ปราศจากกิเลสธุลี ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง เราเลื่อมใส ได้เอาผลมะหาดมาถวาย พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เป็นเขตแห่งบุญ ผู้ แกล้วกล้า ด้วยมือทั้งสองของตน ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ ใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จัก ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปิยาลผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบปิยาลผลทายกเถราปทาน รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ตีณิกิงกณิปุปผิยเถราปทาน ๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน ๓. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน ๔. กิงสุกปุปผิยเถราปทาน ๕. อุปัฑฒทุสส- ทายกเถราปทาน ๖. ฆตมัณทายกเถราปทาน ๗. อุทกทายกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka