Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 179

เล่ม มมร. 72 หน้า 179 ข้อ 100
ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ ใดกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระตาลผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบตาลผลิยเถราปทาน นาลิเกรผลทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๕๑๐) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพร้าว [๑๐๐] ครั้งนั้น เราเป็นชาวสวน อยู่ใน พระนครพันธุมดี ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจาก กิเลสธุลี กำลังเหาะอยู่ในอากาศ เราได้เอาผลมะพร้าวถวายแด่พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่ ทำปีติให้แก่เรา ทรงนำความสุขมา ให้ในปัจจุบัน ประทับยืนอยู่ในอากาศ ได้ทรง รับแล้ว เรามีจิตผ่องใส ครั้นถวายผลมะพร้าวแด่ พระพุทธเจ้าแล้ว ได้ประสบปีติอันไพบูลย์และ อุดมสุข รัตนะย่อมบังเกิดแก่เราผู้เกิดในภพนั้น ๆ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka