Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 183

เล่ม มมร. 72 หน้า 183 ข้อ 104
ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จัก ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโกสุมพผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้. จบโกสุมพผลิยเถราปทาน เกตกปุปผิยเถราปทานที่ ๔ (๕๑๔) ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกเกด [๑๐๔] พระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษประทับ นั่งอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำมินตานที เราได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากเกิดกิเลสธุลี เป็นเอกอัครบุคคลพระทัย ตั้งมั่นดี ครั้งนั้น เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยดอกเกด ซึ่ง มีกลิ่นหอมเหมือนน้ำผึ้ง ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้เอาดอกไม้ ใดบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้ เป็นผลแห่งพุทธบูชา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka