Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 189

เล่ม มมร. 72 หน้า 189 ข้อ 109
เราได้หาบผลไม้ไปถวายแก่พระภิกษุ- สงฆ์ เรายังจิตให้เลื่อมใสในพระภิกษุสงฆ์แล้ว ได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต เป็นผู้ประกอบด้วยการฟ้อน การขับ การประโคมอันเป็นทิพย์ เสวยยศในสวรรค์ชั้น ดุสิตนั้นโดยบุญกรรม เราเข้าถึงกำเนินใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้น ๆ เราไม่มี ความบกพร่องในเรื่องโภคทรัพย์เลย นี้เป็นผล แห่งการถวายผลไม้ เพราะได้ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้า เรา จึงได้เป็นใหญ่ตลอดทวีปทั้ง ๔ พร้อมด้วยสมุทร พร้อมทั้งภูเขา ถึงฝูงนกมีเท่าใดที่บินอยู่ในอากาศ นกเหล่านั้นก็ตกอยู่ในอำนาจของเรา นี้เป็นผล แห่งการถวายผลไม้ ยักษ์ ภูต รากษส กุมภัณฑ์และครุฑ เท่าที่มีอยู่ในไพรสัณฑ์ ต่างก็บำรุงบำเรอเรา ถึง พวกเต่า หมาไน ผึ้งและเหลือบยุง ก็ตกอยู่ใน อำนาจของเรา นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ แม้เหล่าสกุณปักษีมีกำลังมากชื่อสุบรรณ ก็นับถือเรา นี้ก็เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ ถึงพวกนาคที่มีอายุยืน มีฤทธิ์ มียศใหญ่ ก็ตกอยู่ในอำนาจเรา นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka