Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 194

เล่ม มมร. 72 หน้า 194 ข้อ 112
ลูกหนังเป็นจำนวนร้อย มีธงประจำปราสาทเป็น สีเขียว รัศมีของปราสาทนั้นแผ่ซ่านไป เหมือน พระอาทิตย์อุทัย เราเป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยเหล่า นางเทพกัญญา เพียบพร้อมด้วยกามคุณารมณ์ บันเทิงเริงรมย์อยู่ เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จุติจากเทว- โลกมาเป็นมนุษย์ เป็นผู้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้น อาสวะ ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายหญ้า สำหรับรองนั่ง ด้วยการถวายหญ้านั้น เราไม่รู้จัก ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหญ้ากำหนึ่ง เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระติณมุฏฐิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบติณมุฏฐิทานกเถราปทาน เวจจกทายกเถราปทานที่ ๒ (๕๒๒) ว่าด้วยผลแห่งการถวายวัจจกุฎี [๑๑๒] เราเลื่อมใส ได้ถวายวัจจกุฎีหลัง หนึ่งแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ พระนามว่า วิปัสสี ด้วยมือของตน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka