Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 196

เล่ม มมร. 72 หน้า 196 ข้อ 114
ทราบว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบสรณิคมนิยเถราปทาน อัพภัญชนทายกเถราปทานที่ ๔ (๕๒๔) ว่าด้วยผลแห่งการถวายยาหยอดตา [๑๑๔] เราอยู่ใกล้พระราชอุทยาน ใน พระนครพันธุมดี ครั้งนั้นเรานุ่งหนังเสือเหลือง ถือคณโฑน้ำ เราได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจาก กิเลสธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ๆ มีความเพียร เผากิเลส มีพระหทัยแน่วแน่ มีปรกติเพ่งพินิจ ยินดีในฌาน มีความชำนาญ สำเร็จความประสงค์ ทั้งปวง ข้ามพ้นโอฆะแล้ว ไม่มีอาสวะ ครั้นเราพบแล้วก็เลื่อมใสโสมนัส ได้ถวายยา หยอดตา ในกัปที่ แต่กัปนี้ เราได้ถวายทานใด ใน กาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น ผลแห่งยาหยอดตา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka