Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 202

เล่ม มมร. 72 หน้า 202 ข้อ 118
เมื่อเรายังท่องเที่ยวอยู่ในภพ เทวดา มนุษย์ อสูร คนธรรพ์ ยักษ์และรากษส ล้วน แต่ป้องกันรักษาเราทุกเมื่อ เราเสวยยศสองอย่างทั้งในเทวโลกและ มนุษยโลก ในอวสานกาล เราได้บรรลุศิวโมกข์ มหานฤพานอันยอดเยี่ยม บุรุษใดประสพบุญเพราะเจาะจงพระสัมมา- สัมพุทธเจ้า หรือโพธิ์พฤกษ์ของพระศาสดาพระ- องค์นั้น สำหรับบุรุษเช่นนั้น สิ่งอะไรเล่าที่เขา จะหาได้ยาก เขาย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่กว่าคนอื่น ๆ ใน มรรค, ผล การศึกษาปริยัติและคุณ คือ ฌาน และอภิญญา ไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน เมื่อก่อน เรามีใจยินดีเก็บใบโพธิ์เอาไป ทิ้ง จึงเป็นผู้พร้อมเพรียงด้วยองค์คุณ ๒๐ ประการ นี้ทุกทิพาราตรีกาล เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโพธิสัมมัชชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบโพธิสัมมัชชกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka