พระไตรปิฎก

สุคันธเถราปทานที่ ๑๐ (๕๓๐) ว่าด้วยผลแห่งการสดุดีพระรัตนตรัย [๑๒๐] พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่ง พราหมณ์ ทรงพระยศใหญ่มีพระนามว่ากัสสปะ ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลายเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ในภัทรกัปนี้ พระองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยอนุพยัญชนะมี พระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ อันรัศมี วาหนึ่งแวดล้อม มีข่ายรัศมีบังเกิดปรากฏ ก่อให้ เกิดความยินดีเหมือนพระจันทร์ ส่องแสงสว่าง เหมือนพระอาทิตย์ ทรงยังหมู่สัตว์ให้เยือกเย็น เหมือนเมฆฝน เป็นบ่อเกิดแห่งคุณเหมือนสาคร พระองค์ประหนึ่งว่า แผ่นดินโดยศีล ประหนึ่งว่า ภูเขาหิมวันต์โดยสมาธิ ประหนึ่งว่า อากาศโดยปัญญา เป็นผู้ไม่เกาะเกี่ยวเสมือนลม ฉะนั้น พระองค์ไม่ทรงบกพร่องเหมือนวิหาร ทรงแกล้วกล้าในบริษัท ทรงประกาศสัจธรรม ช่วยมหาชนให้รอดพ้น ครั้งนั้น เราเป็นเศรษฐีบุตรผู้มียศใหญ่ ในพระนครพาราณสี มีทรัพย์และข้าวเปลือก มากมาย