Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 258

เล่ม มมร. 72 หน้า 258 ข้อ 124
และเราจับสลากแล้ว ถวายข้าวสุกที่ หุงด้วยน้ำนม แก่พระเถระทั้งหลาย ผู้แสวงหา คุณใหญ่ ผู้เป็นสาวกของพระผู้แกล้วกล้ากว่า นรชนพระองค์นั้นแหละ ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าผู้เป็นพงศ์พันธ์ ของพรหม มีพระยศใหญ่ ประเสริฐกว่านัก- ปราชญ์ พระนามว่า กัสสปะ ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระองค์ทรงยังศาสนธรรมให้รุ่งโรจน์ ข่มขี่ เดียรถีย์ผู้หลอกลวงเสีย ทรงแนะนำเวไนยสัตว์ แล้ว เสด็จปรินิพพานพร้อมทั้งพระสาวก ครั้นเมื่อพระโลกนาถเจ้าพร้อมทั้งพระ- สาวกปรินิพพานแล้ว ครั้นเมื่อศาลธรรม กำลัง จะสิ้นสูญอันตรธาน ทวยเทพและมนุษย์พากัน สลดใจ สยายผม มีหน้าเศร้า คร่ำครวญว่า ดวงตาคือธรรมจักดับแล้ว เราจักไม่ได้ เห็นท่านที่มีวัตรดีงามทั้งหลาย เราจักไม่ได้ฟัง พระสัทธรรม น่าสังเวช เราเป็นคนมีบุญน้อย ครั้งนั้น พื้นปฐพีทั้งหมดนี้ ทั้งใหญ่ทั้ง หนาได้ไหวสะเทือน สาครสมุทรได้ แม่น้ำ ร้องอย่างน่าสงสาร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka