พระไตรปิฎก

ถึงความเป็นผู้เลิศด้วยยศ มีสิริ มี เกียรติคุณเป็นเครื่องอลังการ ทรงชำนะมาร ได้ รับการบูชาทั่วโลก ปรากฏทั่วไปทุกทิศ พระองค์ทรงข้ามพ้นวิจิกิจฉา ล่วงพ้น ความสงสัย มีความดำริชอบเต็มเปี่ยม ทรงบรรลุ สัมโพธิญาณอันอุดม ทรงยังหนทางที่ยังไม่เกิดให้เกิด เป็น ผู้สูงสุดกว่านรชน ตรัสบอกสิ่งที่คนอื่นยังไม่ได้ บอก และทรงยังสิ่งที่ยังไม่เกิดให้เกิดมีพร้อม ทรงรู้จักหนทาง ทรงเข้าใจหนทางแจ้ง ชัด ตรัสบอกหนทางให้ ประเสริฐกว่านรชน ทรงฉลาดในหนทาง เป็นครู เป็นพระผู้สูงสุดกว่า นายสารถีทั้งหลาย ครั้งนั้น พระโลกนายกผู้ประกอบด้วย พระมหากรุณา ได้ตรัสพระธรรมเทศนา ทรงฉุด ขึ้นซึ่งสัตว์ทั้งหลาย ผู้จมลงแล้วในหล่มคือโมหะ พระมหามุนีทรงสรรเสริญพระสาวกผู้มี สมมติว่าเลิศในการให้โอวาทแก่นางภิกษุณีทั้ง หลาย ได้ทรงแต่งตั้งไว้ตำแหน่งเอตทัคคะ เราได้ฟังพระพุทธดำรัสนั้นแล้ว ก็ชอบใจ จึงนิมนต์พระตถาคตพร้อมด้วยพระสงฆ์ให้เสวย และฉันภัตตาหาร แล้วปรารถนาฐานันดรนั้น