พระไตรปิฎก

ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าประ ทับอยู่ในอุรุเวลาตามความพอพระทัย ทรงพร้อม กับภิกษุสงฆ์จำนวนมาก ร่วมกับปุราณชฎิล ทั้งหมด ๑,๐๐๐ คน เสร็จหลีกจาริกไปยังคยาสีสะ ประเทศ ได้ทราบว่า ในครั้งนั้น พระผู้มีพระ ภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ คยาสีสะประเทศ ได้ แม่น้ำคยาพร้อมกับภิกษุจำนวน ๑,๐๐๐ ในกาลนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ ตรัสเตือนภิกษุทั้งหลายว่า ภิกษุทั้งหลาย สิ่ง ทั้งปวงเป็นของร้อน ภิกษุทั้งหลาย ก็อะไรเล่า ชื่อว่าสิ่งทั้งปวงเป็นของร้อน ภิกษุทั้งหลาย จักษุ เป็นของร้อน รูปทั้งหลายก็เป็นของร้อน วิญญาณ อาศัยจักษุก็เป็นของร้อน. จักษุสัมผัสก็เป็นของร้อน ความเสวย อารมณ์นี้เกิดขึ้นเพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัย แม้ อันใด เป็นสุขก็ดี ทุกข์ก็ดี ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุข ก็ดี แม้อันนั้นก็เป็นของร้อน ร้อนเพราะอะไร ร้อนเพราะไฟคือราคะ ไฟคือโทสะ ไฟคือโมหะ ร้อนเพราะความเกิด เพราะความแก่ และเพราะ ความตาย เพราะความเศร้าโศก เพราะความคร่ำ-