พระไตรปิฎก

ครั้นจุติแล้ว ไปสู่ภพดาวดึงส์ ได้วิมาน สูงใหญ่เป็นพิเศษรุ่งโรจน์ล่วงวิมานของเทวดา เหล่าอื่น นี้เป็นผลแห่งกรรมอันเป็นบุญ. จะเป็นกลางวัน หรือกลางคืนก็ดี ข้าพ- เจ้า จะเดินอยู่ หรือยืนอยู่ก็ดี ดอกเข็มจะต้อง มาครอบคลุมอยู่เบื้องบน นี้เป็นผลแห่งกรรมอัน เป็นบุญ. ในกัปนี้นี่แหละ ข้าพเจ้าได้บูชาอย่างยิ่ง ซึ่งพระพุทธเจ้าพระองค์ใด ด้วยกรรมนั้น ข้าพเจ้า ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธ- เจ้า. กิเลสทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้เผาสิ้นแล้ว ฯลฯ ข้าพเจ้าเป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่. ข้าพเจ้า ได้มาดีแล้วแล ฯลฯ คำสอน ของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระกิมิลเถระ ได้กล่าวคาถาเหล่านั้นไว้ด้วยประการ ฉะนี้แล. จนกิมิลเถราปทาน