พระไตรปิฎก

ท่านได้บรรลุพระอรหัตแล้ว เกิดความโสมนัสใจ เมื่อจะประกาศถึง เรื่องราวที่ตนเองเคยได้ประพฤติมาแล้วในกาลก่อน จึงกล่าวคำเริ่มต้นว่า นิพฺพุเต กกุสนฺธมฺหิ ดังนี้. บทว่า พฺราหฺมณมฺหิ วุสีมติ ความว่า เมื่อ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบรรลุวสี ด้วยวสี ๕ อย่าง อธิบายว่า เมื่อพราหมณ์ คือพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่ากกุสันธะ เพราะประดับและเจริญยิ่งด้วยหมู่ แห่งคุณทั้งปวงของพราหมณ์ ปรินิพพานแล้ว คำที่เหลือทั้งหมด มีเนื้อ ความง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถากิมิลเถราปทาน วิชชีปุตตเถราปทานที่ ๕(๕๕๕) ว่าด้วยบุพจริยาของพระวัชชีปุตตเถระ (๑๔๕) เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้มี พระรัศมีเป็นพัน เป็นผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ผู้อันใคร ๆ เอาชนะไม่ได้ ทรงออกจากนิโรธ แล้ว จะเสด็จไปสู่ที่โคจร. ข้าพเจ้า มีผลไม้อยู่ในมือ เห็นพระ- ศาสดาเสด็จเข้ามา มีจิตเลื่อมใส มีใจแช่มชื่น จึงถวายผลไม้หมดทั้งพวง. ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ ข้าพเจ้าได้ถวาย ผลไม้ใด ในครั้งนั้น ด้วยกรรมนั้น ข้าพเจ้า ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้.