พระไตรปิฎก

ข้าพเจ้าระลึกถึงบุญกรรมแล้ว ไปอุปบัติ ยังดุสิต ข้าพเจ้าละทิ้งซากร่างกายไว้ แต่ข้าพเจ้า ไปร่าเริงยินดีอยู่ในเทวโลก. สตรี ๘๖,๐๐๐ นาง ประดับตกแต่งร่างกาย งาม คอยบำรุงรับใช้ทั้งเวลาเช้าและเวลาเย็น อัน นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้าบัว. ครั้นกลับมาสู่กำเนิดมนุษย์ แต่ละครั้ง ข้าพเจ้ามีแต่ความสุข โภคะทั้งหลายของข้าพเจ้า ไม่บกพร่องเลย นี้เป็นผลของการถวายเหง้าบัว. ข้าพเจ้าผู้อันกรรมนั้นและเทพแห่งเทพ ผู้คงที่อนุเคราะห์แล้ว เพราะเป็นผู้สิ้นอาสวะทั้ง ปวงแล้ว บัดนี้ภพใหม่นี้ได้มีแล้ว. ในกัปที่หนึ่งแสนแต่กัปนี้ ในครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้ถวายเหง้าบัวใด ด้วยกรรมนั้น ข้าพเจ้า ไม่รู้จักทุคติเลย อันนี้เป็นผลแห่งการถวาย เหง้าบัว. ข้าพเจ้าได้เผากิเลสทั้งหลายสิ้นแล้ว ฯลฯ ข้าพเจ้า เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่. ข้าพเจ้า ได้มาดีแล้วแล ฯลฯ คำสอน ของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าได้กระทำเสร็จแล้ว.