Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 507

เล่ม มมร. 72 หน้า 507 ข้อ 141
เสวยสมบัติทั้งในสวรรค์และมนุษย์ มี ความสุขทุกชาติ ท่องเที่ยวไปในชาติเป็นอันมาก เหตุปัจจัยและมูลนั้น ๆ เหมาะสมในพระศาสนา นั่นคือสโมธานข้อต้น สโมธานของดิฉันผู้ยินดี ในธรรมนั้นดับสนิท ดิฉันเผากิเลสเสียแล้ว ถอนภพขึ้นได้ หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกพันเหมือนช้างพัง ตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ การที่ดิฉันได้มาในสำนักของพระพุทธ- เจ้าผู้ประเสริฐสุดนี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ ดิฉันบรรลุแล้วโดยลำดับ คำสอนของพระ- พุทธเจ้าได้ทำเสร็จแล้ว คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ อภิญญา ๖ ดิฉันได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสุเมธาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบสุเมธาเถรีอปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka