Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 510

เล่ม มมร. 72 หน้า 510 ข้อ 144 145
สังกมนทาเถรีอปทานที่ ๔ (๔) ผลแห่งการอุทิศร่างกายเป็นสะพาน [๑๔๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนาม ว่า โกณฑัญญะ ผู้ประเสริฐกว่า ผู้คงที่ ทรงช่วยสัตว์ให้ข้ามวัฏสงสาร เสด็จพระดำเนิน ไปที่ถนน ดิฉันออกจากเรือนแล้วนอนคว่ำหน้า ครั้งนั้น สมเด็จพระโลกเชษฐ์ผู้ทรงพระกรุณา ได้ เสด็จเหยียบไปบนศีรษะดิฉัน ครั้นแล้ว พระองค์ก็ได้เสด็จเลยไป ดิฉัน ได้ไปสวรรค์ชั้นดุสิต ก็เพราะจิตเลื่อมใสนั้น ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอน ของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว ทราบว่า ท่านพระสักมนทาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประ- การฉะนี้แล. จบสังกมนทาเถรีอปทาน นฬาลิกาเถรีอปทานที่ ๕ (๕) ผลของการถวายดอกอ้อ [๑๔๕] ดิฉันได้เกิดเป็นนางกินรีอยู่ที่ฝั่ง แม่น้ำจันทภาคา ครั้งนั้นดิฉันได้พบพระสยัมภู พุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka