Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 580

เล่ม มมร. 72 หน้า 580 ข้อ 159
ทราบว่า ท่านพระเขมาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบเขมาเถรีอปทาน อุบลวรรณาเถรีอปทานที่ ๙ (๑๙) บุพจริยาของพระอุบลวรรณาเถรี [๑๕๙] พระอุบลวรรณาภิกษุณีถึงความ สำเร็จแห่งฤทธิ์ ถวายบังคมพระยุคลบาทของ พระศาสดาแล้วทูลว่า ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันขอกราบ ทูลว่า หม่อมฉันข้ามาพ้นชาติสงสารได้แล้ว บรรลุ ถึงอจลบท หมดสิ้นสรรพทุกข์แล้ว ขอประชุมชนผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา และพวกชนที่หม่อมฉันได้ทำความผิดให้ จงอด โทษให้หม่อมฉันเฉพาะพระพักตร์พระพิชิตมาร ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อมฉันขอกราบ ทูลว่า เมื่อหม่อมฉันท่องเที่ยวอยู่ในสงสาร ถ้ามี ความผิดพลาด ขอพระองค์ได้ทรงโปรดประทาน โทษแก่หม่อมฉันเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka