Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 590

เล่ม มมร. 72 หน้า 590 ข้อ 159
หม่อมฉันละเรือนออกบวช ยังไม่ถึงกึ่ง เดือนก็ได้บรรลุจตุสัจธรรม หม่อมฉันนิรมิตรถ เป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสด้วยฤทธิ์แล้ว ขอถวายบังคม พระยุคลบาทของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นพระโลกนาถ ผู้มีพระสิริ. มารกล่าวกะหม่อมฉันว่า ท่านเข้ามาสู่กอไม้ที่มีดอกแย้มบานดี ยืน อยู่โคนต้นรังผู้เดียว มิได้มีใครเป็นเพื่อน ท่าน ผู้โง่เขลา ท่านไม่กลัวพวกนักเลงหรือ. หม่อมฉันกล่าวว่า พวกนักเลงตั้งแสนคนมาในที่นี้เหมือน กับท่าน ก็ไม่ทำให้ขนของเราหวั่นไหว ดูก่อน มาร ท่านผู้เดียวจักทำอะไรเราได้. เรานี้จักหายไปเสีย หรือว่าเข้าไปในท้อง ท่าน ท่านจักไม่เห็นเราแม้ยืนอยู่ที่ระหว่างคิ้วท่าน เรามีความชำนาญในจิต เจริญอิทธิบาท ดีแล้ว พ้นจากกิเลสเครื่องผูกทั้งปวงแล้ว ดูก่อนมารผู้มีอายุ เรามิได้กลัวท่าน กามทั้งหลายเปรียบด้วยหอกและหลาว แม้ขันธ์ทั้งหลายก็คล้ายกองไฟ ท่านกล่าวถึงความ ยินดีในกาม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka