พระไตรปิฎก

ปฏาจาราเถรีอปทานที่ ๑๐ (๒๐) บุพจริยาของพระปฏาจาราเถรี [๑๖๐] ในกัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารผู้นายกของโลกพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดในตระกูลเศรษฐี อัน มีความรุ่งเรืองถ้วยรัตนะต่าง ๆ ในเมืองหังสวดี เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยความสุขเป็นอันมาก ดิฉันเข้าไปเฝ้าพระมหาวีรเจ้าพระองค์ นั้นแล้ว ได้ฟังพระธรรมเทศนา มีความเลื่อมใส อันเกิดในพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ได้ถึงพระองค์ เป็นสรณะ. ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสรรเสริญ ภิกษุณีองค์หนึ่ง ผู้มีความละอาย คงที่คล่องแคล่ว ในกิจที่ควรและกิจที่ไม่ควร ว่าเป็นผู้เลิศกว่า ภิกษุณีทั้งหลาย ฝ่ายทรงวินัย ดิฉันมีจิตยินดีปรารถนาตำแหน่งนั้น จึง นิมนต์พระทศพลผู้เป็นนายกพร้อมด้วยพระสงฆ์ ให้เสวยและฉันตลอดสัปดาห์หนึ่ง ถวายบาตร และจีวรแล้ว ซบศีรษะลงแทบพระบาท แล้ว ได้กราบทูลว่า