Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 619

เล่ม มมร. 72 หน้า 619 ข้อ 164
ดิฉันมีความชำนาญในฤทธิ์และทิพโสต- ธาตุ รู้วาระจิตของผู้อื่นเป็นผู้ปฏิบัติตามสัตถุ- ศาสน์ รู้ปุพเพนิวาสญาณ และทิพยจักษุอัน หมดจดวิเศษ ยังอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไปแล้ว เป็นผู้บริสุทธิ์ หมดมลทินด้วยดี ดิฉันบำรุงพระศาสดาแล้ว ปฏิบัติตามคำ สอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว ปลงภาระอันหนัก ลงได้แล้ว ถอนตัณหาอันนำไปสู่ภพขึ้นได้แล้ว บรรลุถึงประโยชน์ คือ ธรรมเป็นที่สิ้น สังโยชน์ทั้งปวง ที่กุลบุตรทั้งหลายออกบวชเป็น บรรพชิตต้องการนั้นแล้ว แต่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงพระ- มหากรุณา ผู้อุดมกว่านรชน ทรงตั้งดิฉันไว้ใน ตำแหน่งเอตทัคคะว่า สกุลาภิกษุณี เป็นผู้เลิศ กว่าภิกษุณีทั้งหลาย ฝ่ายที่มีทิพยจักษุ ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระสกุลาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบสกุลาเถรีอปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka