ดิฉันกับเศรษฐีนั้นทำยัญเหล่านั้นโดย
ประการทั้งปวงจนตลอดชีวิต แล้วได้ไปสู่สุคติภพ
พร้อมกัน
เสวยสมบัติทั้งหลายในเทวดาและมนุษย์
ท่องเที่ยวไปกับเศรษฐีนั้น ปานประหนึ่งว่าเงา
ติดตามไปกับตัวฉะนั้น
ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้พระพุทธเจ้า
พระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นนายกของโลก มีพระ-
เนตรงาม ทรงเห็นแจ่มแจ้งในธรรมทั้งปวง เสด็จ
อุบัติขึ้นแล้ว
ครั้งนั้น พราหมณ์ที่ประชุมชนสมมติว่า
เป็นผู้ดี สมบูรณ์ด้วยความดี มั่งมีทรัพย์ อยู่
ในพระนครพันธุมดี
แม้ครั้งนั้น ดิฉันเป็นพราหมณ์ของ
พราหมณ์นั้น มีจิตเสมอกัน บางครั้ง พราหมณ์นั้น
เข้าไปเฝ้าพระมหามุนี ซึ่งประทับในหมู่ชนทรง
แสดงธรรมส่วนอมตบทอยู่ ได้ฟังธรรมแล้วเบิก-
บานใจ ได้ถวายผ้าห่มผืนหนึ่ง
มีผ้านุ่งผืนเดียวกลับไปถึงเรือน แล้วได้
บอกดิฉันว่า ดูก่อนน้องหญิงผู้มีบุญมาก เชิญ
อนุโมทนาเถิด ผ้าห่มฉันถวายพระพุทธเจ้าแล้ว
ขณะนั้นดิฉันประนมอัญชลีกล่าวอนุโม-
ทนาว่า นายขา ผ้าห่มท่านถวายดีแล้วแด่พระ
พุทธเจ้าผู้ประเสริฐ คงที่.