Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 639

เล่ม มมร. 72 หน้า 639 ข้อ 167
บิดาของดิฉันหล่อรูปดิฉันด้วยแท่งทอง- คำแล้ว ถวายรูปหล่อแก่พระพุทธกัสสปผู้เว้นจาก กามคุณ พราหมณ์ปิปผลายนะนั้นเป็นหนุ่ม ไป ตรวจดูการงานในกาลบางครั้ง เห็นสัตว์ทั้งหลาย ที่ถูกกาเป็นต้นกันกินแล้วสลดใจ ครั้งนั้น ดิฉันเห็นเมล็ดงาที่มีในเรือน เอาออกผึ่งแดด มีเหล่าหนอนอาศัยกินแล้ว ได้ ความสลดใจ. ครั้งนั้น ปิปผลายนพราหมณ์ผู้มีปัญญา ออกบวชแล้ว ดิฉันก็บวชตาม อยู่ในสำนัก ปริพาชก ๕ ปี เมื่อพระนางโคตมี ผู้เป็นพระมาตุจฉา บำรุงพระพิชิตมารทรงผนวชแล้ว ดิฉันเข้าไป หาท่าน ต่อมา พระพุทธเจ้าโปรดสั่งสอนแล้ว ไม่นานเท่าไร ก็ได้บรรลุอรหัตผล ได้อุทานว่า น่าชม เรามีพระกัสสปเถระผู้มีสิริเป็นกัลยาณมิตร พระกัสสปเถระเป็นบุตรผู้ทายาทแห่งพระพุทธเจ้า มีจิต ตั้งมั่นดี รู้ปุพเพนิวาสญาณ เห็นสวรรค์และ อบาย ลุถึงแล้วซึ่งความสิ้นชาติ เป็นมุนีอยู่จบ อภิญญา เป็นพราหมณ์มีไตรวิชชาด้วยวิชชา ๓ นี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka