พระไตรปิฎก

ทั้งหลายในเมื่อกำลังปลงผม บวชแล้วไม่นาน ศึกษาศาสนธรรมทั่วแล้ว แต่นั้น ได้แสดงธรรมในสมาคมแห่งมหา- ชน เมือหม่อมฉันกำลังแสดงธรรมอยู่ ธรรมา- ภิสมัยได้มีแก่ประชุมชนหลายพัน มียักษ์ตนหนึ่งได้ฟังธรรมนั้นแล้ว เกิด อัศจรรย์ใจ เลื่อมใสต่อหม่อมฉัน ได้ไปยังพระ- นครราชคฤห์ พวกมนุษย์ในพระนครราคฤห์อันหม่อม ฉันทำแล้วอย่างไร ได้ดื่มธรรมดังว่าดื่มน้ำผึ้งอยู่ ฉะนั้น มนุษย์เหล่าใดไม่นั่งใกล้ภิกษุณีชื่อสุกกา ผู้แสดงอมตบท อันเป็นเหตุไม่ให้ถอยกลับ ให้ เกิดความชื่นใจ มีรสโอชา มนุษย์เหล่านั้นเห็น จะเป็นเหมือนพวกคนมีปัญญาเดินทางไกล หาน้ำ ฝนดื่มฉะนั้น ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มี ความชำนาญในฤทธิ์ มีความชำนาญในทิพโสต- ธาตุ มีความชำนาญในเจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิวาสญาณและทิพยจักษุอันหมด จดวิเศษ มีอาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่ มิได้มีอีก