พระไตรปิฎก

อัฑฒกาสีเถรีอปทานที่ ๗ (๓๗) ว่าด้วยบุพจริยาของพระอัฑฒกาสีเถรี [๑๗๗] ในภัตรกัปนี้ พระพุทธเจ้าผู้เป็น พงศ์พันธุ์แห่งพราหมณ์ ทรงพระยศมาก พระ นามว่ากัสสปะ ประเสริฐ กว่าพวกบัณฑิต เสด็จ อุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันบวชในศาสนาของพระ- องค์ สำรวมในปาติโมกข์และอินทรีย์ รู้จัก ประมาณในอาสนะต่ำ ประกอบความเพียรในความ เป็นผู้ตื่นอยู่ บำเพ็ญเพียร มีจิตชั่ว ได้ด่าภิกษุณีองค์หนึ่งผู้ปราศจาก อาสวะครั้งเดียวว่านางแพศยา ด้วยบาปกรรมนั้น นั่นแหละ ดิฉันต้องหมกไหม้อยู่ในนรก ด้วยกรรมที่ยังเหลืออยู่นั้น ดิฉันเกิดใน สกุลหญิงแพศยา ถูกขายให้บุรุษอื่นอยู่โดยมาก ในชาติหลัง ดิฉันเกิดในสกุลเศรษฐีในแคว้นกาสี มี ความถึงพร้อมด้วยรูป ดุจดังนางเทพอัปสรในหมู่ เทวดา ด้วยผลแห่งพรหมจรรย์