พระไตรปิฎก

ครั้งนั้น พราหมณ์และคฤหบดีเหล่านั้นก็คิดปริวิตกไปว่า พระมหา- สมณะ ทรงประพฤติพรหมจรรย์ในท่านอุรุเวลกัสสป หรือท่านอุรุเวลกัสสป ประพฤติพรหมจรรย์ในพระมหาสมณะ. ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรง ทราบความปริวิตกของพราหมณ์และคฤหบดีเหล่านั้น จึงได้ตรัสกะพระเถระ ด้วยพระคาถาว่า กิเมว ทิสฺวา อุรุเวลวาสิ ปหาสิ อคฺคึ กิสโกวทาโน ปุจฉามิ ตํ กสฺสป เอตมตฺถํ กถํ ปหีนํ ตว อคฺคิหุตฺตํ. ดูก่อนกัสสป ท่านอยู่อุรุเวลประเทศสั่งสอน ศิษย์ชฎิลมานาน เห็นเหตุอะไรหรือจึงละการบูชาไฟ เราถามความนี้กะท่าน ไฉนท่านจึงละการบูชาไฟ. พระเถระทราบพระพุทธประสงค์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงกล่าวคาถา นี้ว่า รูเป จ สทฺเท จ อโถ รเส จ กามิตฺถิโย จาภิวทนฺติ ยญฺา เอตํ มลนฺติ อุปธีสุ ตฺวา ตสฺมา น ยิฏฺเ น หุเต อรญฺชึ. ยัญทั้งหลาย สรรเสริญรูป เสียง รส กามและ สตรีทั้งหลาย. ข้าพระองค์รู้ว่า นั่นเป็นมลทินในอุปธิ ทั้งหลาย เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์จึงไม่ยินดีในยัญ ในการบูชาไฟ ดังนี้.