พระไตรปิฎก

๓๐. วิสุทฺธสทฺธาทิคุเณหิ ยุตฺตา พุทฺธราชํ อภิปตฺถยนฺตา หิ ตตฺเถว ชนา สมนฺตา ย มหาวีร องฺคีรสานํ. ชนทั้งหลาย ผู้ประกอบด้วยคุณมีศรัทธาเป็นต้น อันบริสุทธิ์ ปรารถนายิ่งนักซึ่งราชะคือภาวะเป็นพระ- สัมพุทธเจ้า มีอยู่เป็นอันมากรอบ ๆ ณ แผ่นดินนั้น นั่นแล ข้าแต่พระมหาวีระ เป็นสมัยสมควรสำหรับ พระอังคีรสแล้ว พระเจ้าข้า. ๓๑. วิจิตฺรอารามสุโปกฺขรญฺโ วิจิตฺนานาปทุเมหิ ฉนฺนา ภิเสหิ ขีรํว รสํ ปวายติ สมโย มหาวีร องฺคีรสานํ. สระโบกขรณีอันงามน่ารื่นรมย์ ปกคลุมด้วย ปทุมนานาชนิดอันงาม ย่อมหลั่งรสดุจน้ำมัน โดย เหง้าทั้งหลาย ข้าแต่พระมหาวีระ เป็นสมัยสมควร สำหรับพระอังคีรสแล้ว พระเจ้าข้า. ๓๒. วิจิตฺรนีลจฺฉทเนนลงฺกตา มนุญฺรุกฺขา อุภโตวกาเส สมุคฺคตา สตฺตสมูทภูตา สมโย มหาวีร องฺคีรสานํ.