Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 190

เล่ม มมร. 73 หน้า 190 ข้อ 1
ความระหายน้ำ ในโลกของปีศาจ ที่ไม่ได้น้ำมา เป็นพุทธันดร ก็หายไป คนค่อมก็มีกายงามสมส่วน คนใบ้ก็พูดได้ไพเราะ. ส่วนหมู่สัตว์ ที่มีจิตเลื่อมใส ก็กล่าวปิยวาจาแก่ กันและกัน ฝูงม้าที่มีใจร่าเริงก็ลำพองร้อง แม้ฝูงช้าง ใหญ่เมามันก็ส่งเสียงโกญจนาท. รอบๆ หมื่นโลกธาตุ ก็เกลื่อนกลาดด้วยจุรณ- จันทน์หอมกรุ่น อบอวลหวลหอมด้วยกลิ่นดอกไม้ หญ้าฝรั่นและธูป มีมาลัยเป็นธงใหญ่งามต่างๆ. ก็ในบุพนิมิต ๓๒ นั้น ๑. ความไหวแห่งหมื่นโลกธาตุ เป็น บุพนิมิต แห่งการได้พระสัพ- พัญญุตญาณ ของพระองค์ ๒. การประชุมเทวดาทั้งหลายในจักรวาลเดียว เป็น บุพนิมิต แห่ง การประชุมพร้อมเพรียงกันรับธรรม ในกาลที่พระองค์ทรงแสดงพระธรรมจักร ๓. การรับของเทวดาทั้งหลายก่อน เป็น บุพนิมิต แห่งการได้ รูปาวจรฌาน ๔ ๔. การรับของมนุษย์ทั้งหลายภายหลัง เป็น บุพนิมิต แห่งการได้ อรูปวจรฌาน ๔ ๕. การประโคมของกลองหุ้มหนังและกลองทั้งหลายได้เอง เป็นบุพ- นิมิต แห่งการยังมหาชนให้ได้ยินเสียงกลองธรรมขนาดใหญ่ ๖. การบรรเลงเสียงเพลงได้เองของพิณและอาภรณ์เครื่องประดับเป็น บุพนิมิต แห่งการได้อนุบุพวิหารสมาบัติ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka