พระไตรปิฎก

วันนี้ เราสละชีวิตเพื่อพระทศพลก็ควร ตกลงใจว่าขอพระผู้มีพระภาคเจ้าอย่า ทรงเหยียบที่ตมเลย ขอทรงเหยียบหลังเราเสด็จไปพร้อมกับพระขีณาสพสี่แสน รูป เหมือนทรงเหยียบสะพานที่มีแผ่นกระดานเป็นแก้วผลึกเถิด ข้อนั้นก็จัก เป็นประโยชน์เกื้อกูล และความสุขแก่เราตลอดกาลนาน ดังนี้แล้วก็เปลื้องผม ปูลาดท่อนหนังชฎาและผ้าเปลือกไม้ลงที่ตม ซึ่งมีสีดำ แล้วทอดตัวนอนบนหลัง ตมในทีนั้นนั่นเอง. ด้วยเหตุนั้นจึงตรัสว่า มนุษย์เหล่านั้นถูกเราถามแล้วก็ตอบว่า พระ- พุทธเจ้าพระนามว่า ทีปังกร ผู้ยอดเยี่ยม ผู้ชนะ ผู้นำ โลกทรงอุบัติแล้วในโลก. พวกเราแผ้วถางหนทาง ที่ชื่อว่ามรรค อัญชสะ วฏุมะ อายนะ ก็เพื่อพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น. เพราะได้ยินคำว่า พุทโธ ก็เกิดปีติขึ้นทันที เรา เมื่อกล่าวว่า พุทโธ พุทโธ ก็ซาบซึ้งโสมนัส. เรายินดีปีติใจแล้ว ยืนคิดในที่นั้นว่า จำเราจัก ปลูกพืชทั้งหลายในพระพุทธเจ้าทีปังกรพระองค์นี้ ขอ ขณะอย่าล่วงไปเปล่าเลย. เราจึงกล่าวว่า ผิว่าพวกท่านแผ้วถางหนทาง เพื่อพระพุทธเจ้าไซร้ ขอพวกท่านจงให้โอกาสแห่ง หนึ่งแก่เราด้วย ถึงตัวเราก็จักแผ้วถางหนทาง. มนุษย์เหล่านั้น ได้ให้โอกาสแก่เรา เพื่อแผ้ว ถางหนทางในครั้งนั้น เราคิดว่า พุทโธ พุทโธ ไปพลาง แผ้วถางหนทางไปพลางในครั้งนั้น.